Dowcipkowanie angielskie
Często czytelnicy krytycznie podchodzą do ekranizowanych książek, trudno jest, bowiem stworzyć dzieło lepsze od oryginału, lub, chociaż mu dorównujące. Milos Forman również nie uniknął zarzutu o ?profanację? książki Keseya. Sam autor powieści nie ukrywał swojego niezadowolenia z takiej interpretacji jego dzieła. Należy pamiętać jednak, że książka, i jej adaptacja to dwa odrębne dzieła, posługujące się innymi środkami wyrazu, trafiające do odbiorcy w inny sposób. Inaczej rysują się wszystkie sytuację, anegdoty czy dowcipy. Swoista analiza porównawcza jest, więc niezwykle trudna, lepiej skupić się, zatem na wyszukaniu zalet w obu obrazach, niż rozkładać je z osobna na części pierwsze. Gdy dzieło Keseya ujrzało światło dzienne w Ameryce nadchodziła właśnie epoka dzieci-kwiatów i postawa buntu przeciwko zastanym strukturom społecznym, sztywnym normom i autorytetom stawała się modna. To również czasy, gdy coraz więcej ludzi poznawało język angielski. Darmowe teksty propagandowe przyczyniły się do popularyzacji nowego sposobu myślenia. Kesey doskonale wpisał się w te nastroje. Jego książka osiągnęła błyskawiczny sukces, a sam autor stał się sztandarową postacią kontrkultury. Rzadko, który autor osiąga taką sławę, zwłaszcza angielski. Ćwiczenia nad warsztatem najwidoczniej opłaciły się Keseyowi.